Al bijna een kwart eeuw lang is Tom Linssen (Heythuysen 1939) één of meerdere middagen in de week in de St. Antoniusmolen in zijn geboortedorp te vinden. Niet als molenaar of molengids maar als hobby- timmerman. De beneden verdieping van de beltmolen mag hij als werkplaats gebruiken. Linssen vervaardigt er houten nestkastjes, pindapothangers, voederbakjes, bloembakken en nog veel meer. Vaste openingstijden kent hij niet en pinbetalingen zijn niet mogelijk, maar iedereen is welkom om een kijkje te komen nemen en dat deed Hallo Magazine dus ook.
Het is 8 april en stralend zonnig weer, voor het eerst dit voorjaar passeert het kwik voorzichtig de grens van twintig graden. Binnen in de molen is het echter stukken kouder. Tom Linssen is erop gekleed; uw verslaggever echter niet en daarom gaan we lekker buiten voor de molen in de zon zitten, waar de nog altijd krasse senior Tom Linssen ‘zijn’ levensverhaal met ons deelt, een verhaal dat uiteindelijk veel verder reikt dan het maken van vogelnestkastjes.
“Mijn moeder kreeg een geweer tegen haar hoofd”
Tom Linssen werd één jaar voor de Tweede Wereldoorlog uitbrak, geboren. Aan die oorlog heeft hij een nare herinnering overgehouden. Een Duitse soldaat zette zijn moeder een geweer tegen haar hoofd om haar te dwingen de schuilplaats van haar man te verraden. Dat maakte op de toen vijfjarige Tom heel veel indruk. Hij heeft het nooit kunnen vergeten. Na de lagere school in Heythuysen deed Linssen eerst enkele jaren ‘boerenwerk’ en daarna kon hij als magazijnbediende bij grossier Hermans in Baexem aan de slag. Maar toen sloeg het noodlot keihard toe. Tom Linssen was betrokken bij een zwaar verkeersongeval, raakte zwaargewond en kon zijn werk in het magazijn niet langer uitvoeren. Kolenboer Joep Cillekens uit Heythuysen bracht gelukkig uitkomst. Cillekens opende een tankstation aan de Kloosterstraat en vroeg Tom om er pompbediende te worden. “Daar ben ik Joep nog altijd dankbaar voor”, zegt Tom.
“Op een gammele picknickbank in Brunssum ontstond het idee zelf met hout te gaan werken”
Tien jaar houdt hij dit werk vol, dan wordt het werk aan de pomp lichamelijk te zwaar voor hem. Het is dan 1990. Tom is vijftig jaar en wordt volledig arbeidsongeschikt verklaard. Hij vult zijn tijd met het maken van foto’s van nagenoeg alle gemeentehuizen, kerken en molens in Limburg. Op zijn brommer toert hij door de hele provincie. Tom Linssen: “In een frituur in Brunssum zat ik op een dag op een gammele picknickbank en daar ontstond het idee om zelf zo’n tafel te gaan maken, maar dan veel beter. Dat ben ik gaan doen! Mijn eerste tafel maakte ik van gebruikt hout voor iemand uit Heibloem. Daarna werkte ik alleen nog maar met nieuw hout. Mijn tuinhuisje bleek totaal ongeschikt als werkplaats. Na een lange zoektocht mocht ik van Har Hobus een paardenstal voor mijn houtopslag en een schuur op het Roligt als werkplaats gaan gebruiken. Ik adverteerde af en toe in lokale blaadjes en kreeg steeds meer werk. Ook ging ik met mijn spulletjes naar allerlei markten, dat vond ik altijd leuk. Mensen wilden vaak afdingen op die markten. ‘Kan er wat van af meneer, zeiden ze dan?’ “Ik pakte een schroevendraaier en zei: ‘Jazeker, ik kan er best een plank vanaf halen’. De mensen die mij destijds met mijn spullen overal naar toe brachten, ben ik nog altijd dankbaar. Alleen op mijn brommertje was mij dat nooit gelukt.”
“Als ik de kosten van het hout en het overige materiaal terug verdien, ben ik dik tevreden”
Wanneer Har Hobus overlijdt, dient zich weer een nieuwe zoektocht voor Linssen aan. Een tijdje vindt hij onderdak bij de familie Bex, de buren van Hobus en later ook op het terrein van Garage Janssen aan de Walk, maar ook daar komt vrij snel een einde aan. Ten einde raad stapt Linssen naar burgemeester Schrijen van Heythuysen en vraagt of hij misschien de molen als werkplaats mag gaan gebruiken. De burgemeester reageert gelijk enthousiast en wanneer ook B & W en molenaar Frans Verstappen akkoord gaan, verkast Tom met zijn houtvoorraad en zijn gereedschap naar de molen. Daar maakt en verkoopt hij hobbymatig nu al bijna 25 jaar allerlei houten voorwerpen. “Gemaakt van eersteklas hout en goed geïmpregneerd”, zegt Tom. “Als ik de kosten van het hout en het overige materiaal terug verdien, ben ik dik tevreden. Ik ben hier vaak te vinden, zeker op donderdagmiddag wanneer de molen in bedrijf is. Picknicktafels maak ik niet meer, dat werk is veel te zwaar voor mij, maar dat kleine spul is nog altijd goed te doen. Vaste openingstijden heb ik niet, maar mensen die iets willen mogen mij altijd bellen.
Vandaag heeft Tom Linssen het in ieder geval rustig. In de tijd dat we met elkaar spreken heeft geen enkele klant zich bij de molen gemeld. Wel fietsen er heel wat mensen voorbij die Tom vriendelijk groeten. “Vast veel te mooi weer om vandaag een nestkastje te gaan kopen”, lacht Tom. “Maar daar zit ik niet mee. Ik raak ze toch wel een keertje kwijt.”
Telefoonnummer Tom Linssen 06-15247713
