Als ik ‘s morgens opsta begint over het algemeen het ochtend ritueel van de dag. Dat geldt voor de meeste mensen wel. Een goede start begint met lichamelijk onderhoud. Naar het toilet, wassen of douchen, nagels doen, deo, geurtje en een kleurtje en vervolgens in de kleren voor die dag. Eerst even voor de kleding kast staan twijfelen, voor sommige mensen nog veel langer twijfelen en dan toch maar aankleden. Tot zover zijn we de kamer en de keuken nog niet ingepakt geweest en hebben we de aandacht bij onszelf kunnen houden. Daarna volgt de stap naar het “gezin”. Dat kan voor iedereen weer anders zijn; sommigen doen dat alleen, anderen met partner, baby en / of kinderen en voor velen volgt ook aandacht voor een of meerdere dieren.
Je kunt gaan wandelen of joggen met je hond, de kat te eten geven of de kanarie laten fluiten. Het duivenhok controleren of de konijnen voeren… en ga zo maar door. Velen hebben een dier voor het gezelschap en besteden daar veel tijd aan en mee. In de loop der jaren is dit ook enorm toegenomen ten opzichte van vroeger. Mensen hebben meer tijd en geld te besteden en kiezen steeds vaker voor dieren. Grootste voorbeeld was de corona periode. Aan de vraag naar gezelschapsdieren kwam maar geen eind.
Tegelijkertijd hadden velen niet nagedacht over wat te doen als de maatregelen weer verdwijnen en die aangeschafte huisdieren nog steeds aanwezig zijn.
Dan blijft het ochtendritueel, en ook de rest van de dag, voortaan toch iets anders verlopen dan vóórdat die dieren er waren. En vaak is dat helemaal niet erg! Elke dag een blokje om met de hond zou bij velen niet gebeuren als die hond er niet meer was. En een beetje bewegen is nou net niet datgene waar de luie mens vanzelf voor in de startblokken gaat. Dat huisdier is dan vaak een gezonde stok achter de deur.
In mijn eigen ochtend ritueel spelen dieren een nog wat grotere rol. Een rondje beesten, vaak met de kleinkinderen, is een uitgebreid programma. De hondjes krijgen hun voer en mogen knuffelen. Ollie de kat loopt meteen kopjes te geven als de kleinkinderen naar hem omkijken. En als ze naar Pippa de pony lopen moeten er ook meteen kusjes uitgewisseld worden. De paarden krijgen extra hooi en wortels en de koeien hebben misschien wel de voerbak leeg, die ze vervolgens weer vol gaan scheppen. Daarna zitten hun kleren, sokken en haren weer helemaal onder het hooi. Afborstelen en uitkloppen vinden ze duidelijk minder leuk, maar ook zo’n ritueel is leuk te maken. Als ze het afgeklopte hooi bij de kippetjes mogen leggen kunnen die er weer eitjes in leggen. En die gaan we rapen! Maar dat is nog best wel eng… ze vliegen en fladderen en dan kunnen de kindjes weer niet bij de eitjes komen. Toch gelukt? Dan is de volgende uitdaging ook alweer daar. Krijgen we die eitjes ongeklutst in het eierrekje?
Oei…gevallen! Kapot. En zo loopt het ochtendritueel van de ene dieren verrassing in de andere. Als de haan begint te kraaien lijkt het ineens helemaal echt. De morgenstond, waar iedereen van weet dat die zo, met goud in de mond, zou kunnen beginnen. Hoe mooi kan het zijn !
En dat terwijl menigeen diezelfde haan op dat moment zijn nek wel willen omdraaien met zijn gekukel.
Want er zijn altijd nog mensen die niet met het goede been uit bed zijn gestapt….
