16 jul 2019Columns

BEKKER

Haelen

Het maedje achter de toeënbank bie de bekker is vruntjelik. En het kan mèt klantje ómgaon. Mer daoväör ging ich  neet nao de bekker. Wie ich binneleep, waas die verkuipster mèt eine man aan het kalle. Wie hae mich zoog sjtaon, zag hae taege het maedje: 'Help hem mer aeve.' Het waas eine tamelik groeëte, sjmale man van ein jaor of dertig. Zoeë te sjatte. Hae waas neet op zien sunjes geklèdj mer sjtóng d'r ouch neet op wie eine sjoëjer. Efeng. Ich koch waat ich koupe mós en raekendje aaf. De man keek de winkel róndj asof hae aan het oetzeuke waas waat hae wool koupe. Mer ouch de wandj woeë gein waar loog oetgesjtaldj, bekeek hae aandachtig.

 

Óngertösse waas d'r ein vrouw binnegekómme. In het weggaon huerdje ich det de man häör ouch leet väörgaon. Ich leep de winkel oet en pakdje miene fiets. Mer nao ein paar maeter sjtapdje ich weer aaf. Het zoot mich niks lekker det de man eders kier eine klantj leet väörgaon. Asof hae d'rop oet waas väör mèt det maedje allein te zeen. Twië daag ierder waas het Kruitvat taegeäöver de bekker nog äövervalle en beroufdj. Ich kós det maedje toch neet allein laote mèt het risico det weer zoeë get ging gebäöre. Ich zat de fiets eweg en leep weer de winkel in. Dao waas nog ein vrouw binnegekómme. De verkuipster dach det ich get waas vergaete. Mer ich vroog of ze allein in de zaak sjtóng. Det waas zoeë en ze vroog woeëväör ich det vroog.

 

Ich zag det ich het gek vónj det dae meneer (ich knikdje nao de man) klantje leet väörgaon. Zeker mèt waat d'r ierder bie het Kruitvat waas gebäördj. Gelökkig waas ich väör niks óngeröstj gewaest. De man wool mèt het maedje röstig ein besjtèlling besjpraeke. Hae vónj het ouch neet erg det ich hem väör eine mäögelike boef haaj aangezeen. Ich waerdje zelfs besjtuutj det ich haaj gedaon waat ich haaj gedaon. Het maedje bedankdje mich. De man knikdje vruntjelik. Ierlik gezagdj waas ich hiel blie väör michzelf det het geine boef waas.

 

2019, waek 29

Frits Criens

Frits: stadsdichter van Leudal, publiceert proza, poëzie, light verse en toneel in ABN en dialect. Zijn column Modertaal was bijna een kwart eeuw lang een van de hoogtepunten in Dagblad de Limburger. Ernst en humor zijn twee gelijkwaardige elementen in zijn werk, dat helder is en direct. Criens is een innemend performer en verteller die lezers en luisteraars boeit en meeneemt in zijn gedichten en verhalen.