De väörige waek vónj ich op de sjtoep wie ich de gezèt oet de bös haoldje eine prachtige haos. De verlezer mós het waal pien doon det hae de rechterhèlft van zien haose kwiet waas. Ich lag hem op de pilaer woeë de brevebös in is gemetseldj. Waem wètj ging de verlezer nog zeuke. Det leek ouch te zeen gebäördj, wie ich later de post ging ophaole, waas hae weg. Trök bie de eigenier, dach ich. Verkiërdj gedachtj. Halverwaege de middig ging de bel. Ein nerveus vrouw vroog of ich eine haos haaj gevónje. 'Zónne,' zag ze en ze leet de linkerhaos kieke. Ich bèn hem op de sjtoep verlaore tösse det hoes dao woeë ich hem höb oetgedaon en twelf hoeze wiejer dae kantj oet. Dao misdje ich hem. Ich bèn die ganse route twië kier naogeloupe, mer geine haos te vinje.
Vanmiddig veel mich ónger het aete in, det ich hie emes op de sjtoep höb gezeen. Róndj nege oeër, wie ich de haos misdje.' 'Det mót ich, zeen gewaest,' zag ich. 'De tied kloptj.' We lepe nao de brevebös. 'Hie höb ich uere haos neergelagdj.' 'Noe is hae weg,' zag de vrouw. Häör sjtum klónk asof ze ging janke. 'Ze zeen van vader zaliger gewaest. Lekker werm haose.' Ze bedankdje mich en wool gaon wie ich het vermisdje väörwerp opzie van de pilaer tösse de plantje zoog ligke.
De vrouw waas oetgelaote blie en wool mich per se beloeëne. Ze heel zoeë lang aan det ich van erme ozel zag: 'Gaeftj get aan ein good doel. Det vinj ich prima.' 'Waat sjtèls se väör?' vroog ze. Ich haaj net gelaeze äöver ein paoseier-aktie van de sjötterie die hel toe is aan ein noew clublokaal. 'Sint Agatha mesjien?' zag ich, 'die zeen blie mèt edere euro.' Zeelsgelökkig ging de vrouw mèt häör haose heivers. Witte Dónderdig sjtóng ze weer väör de däör. Mèt ein doeës paoseier. 'Zoeë,' zag ze kordaat. 'De sjötterie is kóntent en dees zeen väör dich. Pak noe mer aan, angers verberg ich ze hie in de haof. Kins se mèt Paose gaon zeuke.'
2026, waek 15
