27 jul 2020ColumnsRobert Martens

Column: Komt er nog een golf...door Robert Martens

Leudal

Kunt u het nog volgen met de nieuwe regels. Of bent u ook een van de volgens mij velen die het niet meer kunnen bijhouden wat nu wel en niet mag in Nederland. Tijdens de laatste persconferentie werd door premier Rutte weer een aantal grote versoepelingen aangekondigd. Bij mij is nu alleen blijven hangen dat we meestal op 1 ½ meter moeten blijven. Alleen niet in de auto, bus of vliegtuig. Daar moeten we dan wel weer een mondkapje dragen. Waarvan overigens een aantal weken geleden nog werd gezegd dat het dragen daarvan geen zin had.

Helemaal bijzonder vond ik het boodschappen doen in Duitsland. Daar zijn de regels weer heel anders. In onze supermarkten wordt het winkelwagentje schoongemaakt want via handcontact kan het virus overgedragen worden. Maar 10 kilometer verder, over de grens, gedraagt het virus zich blijkbaar heel anders. Want daar hoeft het winkelwagentje niet schoon gemaakt te worden maar moet je wel een mondkapje dragen. Want in Duitsland verspreidt het virus zich blijkbaar via de lucht en niet via handcontact. Overigens moet je daar 2 meter afstand houden en geen 1 ½ meter.

Ik vond het eerlijk gezegd al bijzonder dat ik enkele weken geleden naar de kapper mocht en dat die geen mondkapje droeg en ik ook geen mondkapje hoefde te dragen. Het virus gedraagt zich bij een kapper volgens mij niet anders dan bij andere contacten met mensen. Wat mij echt de wenkbrauwen deed fronsen was de aankondiging dat sexwerkers weer aan het werk mogen. Die hoeven de 1 ½ meter niet in acht te nemen. Nou is dat ook wel lastig bij dat beroep en een mondkapje is ook niet echt zinvol denk ik laat staan een spatscherm wat in de horeca weer gebruikt mag worden.

In de afgelopen weken heb ik regelmatig contact gehad met mensen die in de risico groep zitten. Daar zit de schrik er nog steeds goed in. Die kijken ook met enig angst en beven naar de voortschrijdende versoepelingen. Die zijn er nog steeds niet gerust op dat er geen tweede golf komt. En ik begrijp die ongerustheid want het is dezelfde overheid die al weken lang ons op het hart drukt hoe gevaarlijk het virus is en dat we toch contact met elkaar moeten vermijden op korte afstand.

In mijn directe omgeving hoor ik nog veel mensen die het nog niet vertrouwen. Die toch nog niet gaan vliegen. Die toch opletten als ze buiten zijn. Die toch niet bij elkaar gaan zitten op een terras. Die ook thuis met bezoek ruime afstand houden.

Maar ook zie ik mensen die zich gedragen of er niets aan de hand is. Die bij elkaar gaan zitten op een terras of in een café. Is dit nu een gevolg van onze maatschappij waarin mensen steeds egoïstischer wordt. Waarbij mensen vinden dat al zij last hebben van regels toch niet hoeven na te leven. Die bewust voor lief nemen dat ze het virus verspreiden. Daarmee bewust het risico nemen dat anderen daardoor ernstig ziek worden of zelfs overlijden. En alleen maar omdat ze toch moeten kunnen doen wat zij zelf willen.

Een voorbeeld daarvan is natuurlijk de tennisster Djokovic die een tennistoernooi organiseert met publiek en zelfs een afterparty. Om dan een paar dagen later te ontdekken dat er een groot aantal tennissers en mensen uit het publiek besmet. Maar ook dat ze hun eigen gezinsleden hadden besmet. Ik vraag mij wel eens af hoe zij dit aan de mensen die hun dierbaar zijn uitleggen dat zij hun eigen pleziertje belangrijker vonden.

Ik hoop van harte dat we het hebben gehad en dat er geen tweede golf komt. Links en rechts in de wereld zijn er nu toch weer enkele nieuwe uitbraken maar die lijken toch weer snel onder controle. Dus misschien als die tweede golf komt is die toch anders en kunnen we die kleiner houden. Echt spannend wordt het volgens mij als het herfst en winter wordt in Nederland. Laten we daarom hopen dat we snel een vaccinatiemiddel hebben. En zoals iemand van de week zei: “ik hou niet van spuiten maar voor een corona vaccinatie sta ik vooraan in de rij.” Laten we hopen dat we snel in die rij kunnen gaan staan zodat we ons normale leven echt weer kunnen oppakken.

Robert Martens

Robert Martens heeft ruim 25 jaar ervaring als jurist. Hij houdt zich met name bezig met arbeidsrecht, contractrecht en agrarisch recht voor particulieren en bedrijven. Hij onderscheidt zich vooral door zijn eenvoudige taalgebruik, waardoor hij ook in zijn redactionele bijdragen aan HALLO Magazine ogenschijnlijk ingewikkelde zaken heel helder maar ook met veel creativiteit uit de doeken kan doen.