Net as vrede, gezin, arbeid, milieu en vrouwe haet ouch moder eine daag. Moderdaag dus. Lang geleje kwoom oze zoon mèt ein saort plakette thoes die hae haaj gekochtj op eine rómmelmertj. Het versjil tösse kunst en kitsch in de taal haaj hae al jónk in de gate. Det leverdje hem ein aantal jaore eine bezunjere hobby op: het sjpare van sjpreuktegels. Dao sjtaon dök leef of geistige waorhede op, mer ouch äöverdreve ónzin. Van det lètste waas die plakette ein väörbeeldj. Hae goof ze aan zien moder mèt ein vèt knipuigske, want de sjpreuk waas drie kiër äöver de top: Voor moeder zijn meer bloemen in mijn hart, dan in alle tuinen. De maneer woeëop hae het kadootje goof waas in de geist van de sjpreuk. Ellie haet de plakette ein plaats gegaeve in de aope kast op het terras. Dao hingtj nog eine angere sjpreuktegel woeë moder op waertj geiërdj: Moeders krijgen nooit applaus voor alles wat ze doen!
Ich weit neet wie het anger moders mèt häör kinjer vergeit, mer 'nooit applaus' kriege is waat moder Ellie betreftj, äöverdreve. De sjpreuke hie baove zeen in het Nederlandjs. In die taal is äöverdrieve en aansjtèllerie iërder regel as oetzunjering as ich väöl programma's op tv bekiek. Zooj det ouch opgaon väör de Limburgse tegelsjpreuke äöver moder, vroog ich mich aaf. Want, jao, die zeen d'r. Ich höb d'r ein paar as väörbeeldj van Internet geplöktj. Of ze allemaol good passe bie moderdaag, laot ich aan de laezer äöver. Leefde van ein mooder, maak alles baeter.Mama, dich bös de allerliefste. Baeter gans gek den 'nne halve gare, leefste mama!Es de mooder drök is, sjtelle de kinjer 't hoes óp de kóp. En dan nog eine dae mich het meiste aansjpriktj: Thoes is wo mama is.
Moder, wie aod se ouch waers, doe bliefs häör kindj. Det geveul höb ich neet allein. Het klinktj sentimenteel: ich ging mien moder nog miër waardere wie ze d'r neet miër waas. Die gedachte brach mich op deze sjpreuk.
Bring mam bie laeve verdeendje iër
Daonao kins se det neet miër
2026, week 18
