Het ‘maart’-gevoel
Op de eerste dag van maart
Scheen de zon volop, met toch wel een voelbare wind
Het was geen korte-broeken-weer, dat zeker niet. Zoals vorige week
Toen men nog in korte broek over het strand rende, sommige zelf in hun blote pens
Maart roert zijn staart, dat kun je wel zeggen
Al verwacht ik niet al teveel gekke dingen. Soms wat warmer, dan weer kouder
Gekke dingen moeten wij in het Midden-Oosten verwachten
Waar de voorspelde raketaanvallen het weertype ‘cru’ zullen krijgen
Als de lente ontwaakt in dit mooie land
In Nederland, maar ook in Nederweert … want die naam is bijna een synoniem
Synoniem waarvoor? Voor het ontwaken van het leven dat overal geldt
De gakkende ganzen, de burlende herten, de kwakende eenden
De huilende wolven, de gravende zwijnen, de schijtende honden
De tjilpende mussen, de wippende konijntjes, de fluitende merels
Ja, die hoor en zie je ook overal in het Nederweertse, tenminste dat is de hoop
Het weertype ‘cru’ met zijn vreselijke kenmerken, hoeven we hier niet te verwachten.
Werner Bloemers,
Maart 2026
