Dök kwome ein paar Bögkemse vrinj van pap op zaoterdigmiddig nao Haelen. Ze haje kal zat, mer häör Bögkems klónk in mien kinjer-oere angers as het Haelens óm mich haer. Geheimzinniger, mét soms ein intonatie woeëvan ich veuldje det die get zag waat neet väör mich waas bedoeldj. Det mook mich noesjierig, want ich waas ein jaor of veer, vijf, ein klein pötje mèt groeëte oeëre, wie het sjpraekwaord zaet. Ein waord det ze mèt eine vraemdje naodräök oetsjproke waas De Kloeëte. Mer dae naodrök kós in eder zin net weer angers ligke.
Zoeë liërdje ich det we allemaol éns nao De Kloeëte zoje gaon. Bie alles waat hae mèt naodrök bewaerdje, zag eine van die vrinj dao nog èns bie: 'Det gaef ich uch op ein breefke.' Die belofte kwoom hae troewes noeët nao. Mer het klónk waal vol äövertuging. Soms kaldje ze äöver emes dae allang nao De Kloeëte waas. Dae eine goof dan op ein breefke det daegene noeët miër trök zooj kómme. Väör mich waas het koeterwaals, want ich haaj gein idee woeë De Kloeëte örges waas. Wie ich d'r nao vroog, waerdje gezagdj: 'Gank noe mer sjpele.' Det antjwaord mook het allein mer geheimzinniger.
Mien köpke leep äöver van de vraoge, mer ich kreeg neet ein antjwaord. Woeëväör ginge we allemaol nao die geheimzinnige plaats? Móste we det, of wole we det zelf? Waat haje we dao te zeuke? En wie ginge we d'r haer? Te voot of mèt de fiets? Dan kös het zoeë wied neet zeen. Mesjien mèt de bös? Of mèt eine moter. Pap reej edere maondjig mèt emes oet Bögkeme achterop de motor nao häör werk op ein baggermäöle in Sjtaeveswaert. Mer ze kwome vriedes weer trök. Ze wore dus neet nao De Kloeëte gegange, want dao kwooms se noeët miër van trök. Op eine zaoterdig kaldje ze äöver eine miens dae ich haaj gekindj en pas waas gesjtorve. Pap zag: 'Zoeë flot nao De Kloeëte gaon, det haaj dae erme hals neet verdeendj.' Ich wis zat. Zónger nao te dinke zag ich: 'Det gaef ich uch op ein breefke.'
2026, waek 21
