As ich dit sjrief is het boete ieskaod en de windj is nöt. Het is väöl te zoeër väör de sjnië te rume dae de aafgeloupe oeëre is gevalle. 'Haod dich mer binne,' zag Ellie. 'Boete kins se allein mer get oploupe.' Waat ich kós oploupe, zag het d'r neet bie. In eder geval geine zónnesjteek, dach ich, want de lócht waas grauw en gries. Ein paar daag iërder haaj de zón nog volop gesjene wie ich de oprit sjnië-vrie aan het make waas.
Dae mörge kwoom eine jónge vader mèt ein wicht det al behuerlik kós loupe van links äöver de sjtoep aangeloupe. Het sjaot neet op want ja, het kindj sjtopdje äöveral, keek rónd, roop sjnië op väör pap te laote kieke, goeëdje de sjnië weg en roop weer ein noew hempelke op. Prachtig väör te zeen. Pap haaj gelökkig gedöldj genóg väör zien kindj te laote gewaere. As se zoeëget zuus, dinks se automaties trök aan dien eige kinjer. En aan de kleinkinjer die óngertösse oet de laeftied van het sjniëplezeer gegreudj zeen. Wie ze bie mich kwome, zjwedje het kindj. Ich kós de pap en vroog: 'Höbs se gein sjlei väör det kind?' Die haaj hae neet, dus ich zag: 'Wacht effe.' Ich reep Ellie nao de väördäör en det ging de zölder op. Óngertösse mook ich kinnis mèt het maedje.
Waat ein sjatje. Het waas vruntjelik en leet mich zien häöskes kieke, goof mich ein hendje, lachdje en sjtraoldje ein en al plezeer oet. Ellie kwoom efkes later aan mèt ein groeëte sjlei. Die waas väör het maedje. Waat keek het kindj blie, het wis precies waat de bedoeling waas. Efkes later zoot het wie ein prinses op zien eige sjlei te sjtraole, noom zjwejjend met ein hendje aafsjied en zag: 'Danke.' Ellie en ich haje die sjlei ouch gekrege en noe begós ze aan minstens häör veerde generatie kinjer. Twië daag later krege we mèt de post ein groeëte foto mèt het sjtraolendj kindj op de sjlei det nao ós zjwejtj. Aan de achterkantj sjtóng eine leve bedanktj. Gelök hooftj niks te koste.
2026, waek 3
